Kawasaki

 

 

Το 2011 είναι για την Kawasaki ένα μεγάλο ορόσημο. Είναι το 50ό έτος από την κατασκευή της πρώτης της μοτοσικλέτας. Ηταν το Kawasaki B7 με δίχρονο, μονοκύλινδρο κινητήρα 125cc και άφησε το εργοστάσιο του Akashi το 1961 ξεκινώντας μια μεγάλη σειρά στις τάξεις της περιέλαβε μεγάλες μοτοσικλέτες όπως το σπουδαίο τετρακύλινδρο Z1 μέχρι το τελευταίο ZX-10R και που οδήγησε σε αγωνιστικές επιτυχίες πλήθος μοτοσικλέτες βαμμένες στο ανοικτό πράσινο χρώμα της Kawasaki.

kawasaki_main_2

Αν και εσύ δεν έχεις ακούσει τίποτε για σχέδια του εργοστασίου να γιορτάσει με κάποιο τρόπο το ότι έφτασε τον μισό αιώνα ζωής, τότε δεν είσαι ο μόνος! Ο συνολικός αριθμός των events για την 50ή επέτειο, της διαφημιστικής καμπάνιας, των limited edition μοντέλων ή των special χρωμάτων είναι... μηδέν. Σπάνια στο παρελθόν ένα τόσο σημαντικό ορόσημο για μια τόσο μεγάλη παγκόσμιας κλάσης εταιρίας αφήνεται να περάσει απαρατήρητο.

Τα πρώτα Kawasaki

Για να είμαστε όμως δίκαιοι, υπάρχουν καλοί λόγοι που συμβαίνει αυτό. Ενα απ’ αυτά είναι ότι η ιστορία του εργοστασίου είναι πολύπλοκη και όχι ξεκάθαρη. Αν κα το KawasakiB7 του 1961 θεωρείται επίσημα η πρώτη μοτοσικλέτα της Kawasaki, ακόμη και σε βιβλιογραφία του ίδιου του εργοστασίου η τιμή αυτή αποδίδεται στο KawasakiB8 της επόμενης χρονιάς. Η Kawasaki κατασκεύαζε μοτοσικλέτες αρκετά χρόνια νωρίτερα με άλλο όμως όνομα. Ενα σχεδόν πανομοιότυπο μονοκύλινδρο 125cc με την ονομασία MeihatsuNewAceσυναρμολογούνταν στο εργοστάσιο του Akashi το 1960. Ετσι λοιπόν η είσοδος της Kawasaki στον κόσμο των δύο τροχών ήταν κατά κάποιο τρόπο διαφορετική σε σχέση με τους άλλους Ιάπωνες κατασκευαστές. Το πρώτο Kawasaki δεν κατασκευάστηκε από μια μικρή, καινούργια εταιρία, αλλά από έναν γιγάντιο οργανισμό που είχε αναλάβει μια ήδη εδραιωμένη εταιρία. Εκεί που η Honda, η Suzuki και η Yamaha ξεκίνησαν με τη μοτοσικλέτες να είναι το κυρίως αν όχι το μόνο προϊόν τους, η Kawasaki κατασκεύαζε πλοία και αεροπλάνα.

kawasaki_models_22

Η Kawasaki είχε κατασκευάσει την πρώτο ατμομηχανή τρένου στην Ιαπωνία το 1901, η ιστορία της όμως ξεκινά ήδη από το 1878 όταν ο ShojuKawasaki ίδρυσε ένα ναυπηγείο στο Tsukiji κοντά στο Τόκιο. Στο χώρο των μοτοσικλετών μπήκε το 1949 όταν το τμήμα αεροσκαφών άρχισε να κατασκευάζει μικρούς κινητήρες προκειμένου να τοποθετηθούν ως βοηθητικοί σε ποδήλατα, με στόχο να μείνει το εργοστάσιο σε λειτουργία λίγο μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το παρελθόν της Kawasaki με την αεροπορική βιομηχανία δημιούργησε τις προϋποθέσεις για δεσμούς με τη BMW κι έτσι οι πρώτοι κινητήρες της ιαπωνικής εταιρίας περιλάμβαναν τετράχρονους κινητήρες 125 και 250cc που εξελίχθηκαν σε συνεργασία με τη γερμανική εταιρία καθώς κι έναν δίχρονο κινητήρα 60cc.

kawasaki_main_3

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η παραγωγή μοτοσικλετών της Kawasaki ξεκίνησε το 1954 επειδή εκείνη τη χρονιά η εταιρία Meihatsu, μια θυγατρική της εταιρίας αεροσκαφών της Kawasaki κατασκεύασε τις πρώτες πλήρεις μοτοσικλέτες. Αυτά τα μονοκύλινδρα Meihatsu δεν ήταν μεγάλη επιτυχία, ούτε τα scooter που κατασκεύασε λίγο αργότερα τα πήγαν καλύτερα καθώς δεν κατάφεραν να ανταγωνιστεί τα αντίστοιχα μοντέλα από τους καλά εδραιωμένους ανταγωνιστές της Fuji και Mitsubishi.

Meguro

Οι υπεύθυνοι της Kawasaki όμως ήθελαν ένα τμήμα μοτοσικλέτας για να μεγαλώσουν το προφίλ του γιγάντιου οργανισμού τους και δεν τα παράτησαν. Εψαξαν για μια διαφορετική πορεία στο τομέα των μοτοσικλετών και κατέληξαν στη Meguro, μια παλιά μάρκα που δεν τα πήγαινε πια καλά. Η Meguro είχε ξεκινήσει φτιάχνοντας κιβώτια ταχυτήτων τη δεκαετία του ΄20 και ολόκληρες μοτοσικλέτες τη δεκαετία του ’30. Είχε πουλήσει μάλιστα πολλές μοτοσικλέτες στον ιαπωνικό στρατό κατά τη διάρκεια του πολέμου. Το δημοφιλές Meguro Z97 των 500cc, μια μοτοσικλέτα επηρεασμένη από τα βρετανικά Velocette, ακολουθήθηκε το 1959 από το το Κ1 ένα 500cc δικύλινρο, ουσιαστικά ένα αντίγραφο του BSA A7. Η Meguro ήταν η δεύτερη σε μέγεθος εταιρία κατασκευής μοτοσικλετών στην Ιαπωνία αλλά οι αρχές της δεκαετίας του ’60 ήταν δύσκολα χρόνια. Πολλές από τις δεκάδες εταιρίες που είχαν δημιουργηθεί μετά τον πόλεμο έκλειναν και η Meguro αντιμετώπιζε σοβαρό οικονομικό πρόβλημα. Οι υπεύθυνοι της Kawasaki είδαν την ευκαιρία να κάνουν μια γρήγορη είσοδο στην αγορά μοτοσικλέτας και ήρθαν σε μια τεχνική συμφωνία με τη Meguro. Η παραγωγή των Kawasaki ξεκίνησε με τα μικρής χωρητικότητας Meihatsu που ξανακυκλοφόρησαν στην αγορά ως Kawasaki. Το πρώτο Kawasaki Κ7 125 (με το σήμα της Kawasaki) κατασκευάστηκε στο Akashi τον Ιανουάριο του 1961. Το σχέδιό του ήταν πολύ όμοιο με του Yamaha YA-1 και του BSA Bantam που όλα τους είχαν επηρεαστεί από το γερμανικό DKW RT 125. Ο κινητήρας απέδιδε 8hp @ 8.000rpm και ήταν βιδωμένος πάνω σε ένα πλαίσιο ατσάλινης ραχοκοκκαλιάς με τηλεσκοπικό πιρούνι και δύο αμορτισέρ.

Η δεύτερη φάση του σχεδίου της Kawasaki πραγματοποιήθηκε το 1963, όταν εξαγόρασε τη Meguro κερδίζοντας μια σειρά από μοτοσικλέτες από scooter 50cc μέχρι τετράχρονο δικύλινδρα των 650cc. Ετσι η Kawasaki έγινε αμέσως ένας σημαντικός παίκτης στην αγορά μοτοσικλετών τουλάχιστον Ιαπωνία. Η Meguro είχε ένα μονοκύλινδρο μοντέλο 248cc με έναν αξιόπιστο κινητήρα 18hp, το 250SG. Ξαναβγήκε στην αγορά ως Kawasaki 250SG ουσιαστικά ίδιο εκτός από μερικές μικρές αλλαγές στον κινητήρα (στις αλλαγές δεν περιλαμβανόταν το κιβώτιο ταχυτήτων που ήταν μύλος και μπορούσε ο αναβάτης να βάλει από πέμπτη νεκρά και μετά ξανά πρώτη).

kawasaki_models_11

Ο δικύλινδρος εν σειρά της Meguro αναβαθμίστηκε από τους μηχανικούς της Kawasaki για να δημιουργηθεί το Κ2 και ύστερα μεγάλωσαν τη χωρητικότητα στα 624cc και παρουσίασαν το 1965 το Kawasaki W1. Αυτή η μοτοσικλέτα δρόμου έγινε δημοφιλής στην τοπική αγορά όπως ο διάδοχός του με το διπλό καρμπιρατέρ, W2. Η Kawasaki προσπάθησε να εξάγει το W2, κυρίως στις ΗΠΑ, όπου είχε ιδρυθεί μια θυγατρική εταιρία στο Los Angeles. Αλλά ούτε το W2SS ούτε το on-off W2TT Commander μπόρεσαν να ανταγωνιστούν το δικύλινδροYamahaXS 650. 

MachIIIκαι IV

Το τμήμα εξαγωγών της Kawasaki είχε περισσότεροη επιτυχία με τα μικρά δίχρονα και κυρίως με το A1 Samurai που παρουσιάστηκε το 1966 και ήταν ένα σπορτίβικο δικύλινδρο με χωρητικότητα 247cc και απόδοση 31hp με δισκοβαλβίδα που είχε ζωντανή επιτάχυνση και ονομαστική τελική ταχύτητα 160km/h. Το Samurai έκανε καλές πωλήσεις στην Αμερική και ακολουθήθηκε από ένα αγωνιστικό μοντέλο, το A1R με κινητήρα 338cc και ένα μοντέλο δρόμου, το A7 Avenger.

Οταν όμως οι μηχανικοί της Kawasaki έβαλαν και τρίτο κύλινδρο και δημιούργησαν το H1 500, που παρουσιάστηκε το 1969, τότε το εργοστάσιο κέρδισε την διεθνή αναγνώριση. Ηταν πολύστροφο, με γρήγορη επιτάχυνση, που σου έσπαζε τα αυτιά, που σε γέμιζε μπλε καπνό, που ξεσήκωνε τον ιδιοκτήτη του με σούζες, ταχύτητα και ενθουσιασμό που γρήγορα δημιούργησε μια λατρεία με πιστούς οπαδούς. ΤοKawasaki Η1 500, που ήταν γνωστό και ως MachIII, απέδιδε 60hp, επιτάχυνε με φοβερή γρηγοράρα στα 200km/h, έκαιγε βενζίνη με απίστευτο ρυθμό και ήταν το πιο επιθετικό και αντικοινωνικό όχημα στο δρόμο.

Εγινε πολύ δημοφιλές ειδικά στις ΗΠΑ όπου η καταπληκτική του επιτάχυνση εκτιμήθηκε ιδιαίτερα. Η Kawasaki έφτιαξε και το διάδοχό του το 1972, το Η2 750, ή MachIV που ήταν ακόμη πιο γρήγορο κι ακόμη πιο «μοχθηρό», με τόσο δυνατό κινητήρα που έφερνε στα όριά του το απλής κατασκευής σωληνωτό πλαίσιο. Ενα ζευγάρι από απλά και σπορ μικρά τρικύλινδρα, το S1 250 και το S2 350 συμπλήρωσαν την καλά εδραιωμένη φήμη της Kawasaki για εξωφρενικές επιδόσεις.

kawasaki_models_10

Σειρά Z

Η Kawasaki είχε πάρει φόρα και το 1973 παρουσίασε τη σπουδαιότερο μοτοσικλέτα της: το Kawasaki Z1. Το τετρακύλινδρο πρόγραμμα της εταιρίας καθυστέρησε όταν η ανταγωνίστρια Honda παρουσίασε το CB 750, αν και η Kawasaki είχε έτοιμο έναν κινητήρα 750cc. Οι μηχανικοί της Kawasaki μεγάλωσαν τον τετρακύλινδρο κινητήρα με τους δύο επικεφαλής εκκεντροφόρους στα 903cc και επέστρεψαν με μια καταπληκτική μοτοσικλέτα απόδοσης 82hp με φοβερή επιτάχυνση και με τελική πάνω από 210km/h που το έβαζε σε άλλη κλάση σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη μοτοσικλέτα στο δρόμο. Η δύναμη του Kawasaki Ζ1, η ομαλότητα στη λειτουργία, η ασύγκριτιη δύναμή του και η ωραία του εμφάνιση του χάρισαν πολύ μεγάλη επιτυχία. Το Z1 και οι απόγονοί του Ζ 900 και Ζ 1000 ήταν οι κυρίαρχες μοτοσικλέτες της δεκαετίας και χάρησαν στην Kawasaki την φήμη των δυνατών επιδόσεων στα τετρακύλινδρα μοντέλα της. Η εταιρία όμως δεν κατάφερε να δώσει στα Ζ της ένα στήσιμο αντίστοιχο με τον κινητήρα με αποτέλεσμα η οδική συμπεριφορά να είναι οριακή στις μεγάλες ταχύτητες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να γεννηθούν τα special Kawasaki όπως το Harris Magnum και το Bimota KB1 και επέτρεψε στη Suzuki να πάρει το πάνω χέρι με το πιο σταθερό GS 1000, ο κινητήρας του οποίου ήταν σε μεγάλο βαθμό βασισμένος σε αυτόν του Ζ 1000.

kawasaki_models_8

Η Kawasaki απάντησε την επόμενη χρονιά με το Z 1300, το εξακύλινδρο, υγρόψυκτο με άξονα τέρας που με την απόδοση των 120hp ήταν με διαφορά η ισχυρότερη μοτοσικλέτα στον κόσμο. Αυτή τη φορά όμως η Kawasaki έκρινε λάθος τις καταστάσεις. Αν και το Z 1300 είχε καλύτερη οδική συμπεριφορά και ήταν πιο άνετο από όσο περιμένει κανείς από μια μοτοσικλέτα 250kgχωρίς φέρινγκ (και έμεινε στη γκάμα για πάνω από μια δεκαετία) έφτασε να θεωρείται ως η τελευταία πράξη των seventies, της δεκαετίας της υπερβολής.

kawasaki_models_6

GPz

Ο παραδοσιακός τρόπος, τα δυνατά τετρακύλινδρα, αποδείχθηκαν πιο κερδοφόρα. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 η αερόψυκτη με δύο βαλβίδες ανά κύλινδρο αρχιτεκτονική αναβαθμίστηκε με το τολμηρό KawasakiGPz 1100 με τα κόκκινα αμορτισέρ του 1981. Δύο χρόνια αργότερα δημιουργήθηκε μια βελτιωμένη του έκδοση με μισό φέρινγκ, monoshock και περισσότερη δύναμη. Το γρήγορο και στιλάτο KawasakiZ 750 Turbo προσπάθησε να δώσει μια εναλλακτική στο θέμα υψηλές επιδόσεις, αν και δεν κατάφερε να τραβήξει το ενδιαφέρον, όπως άλλωστε τα μοντέλα turbo και των άλλων γιαπωνέζικων εταιριών.

kawasaki_models_16

Το αριστούργημα των μέσων της δεκαετίας του ΄80 ήταν το KawasakiGPz 900RNinja που έδωσε το όνομά του σε μια νέα γενιά μοτοσικλετών επιδόσεων με πλήρες φέρινγκ, πιο μαζεμένες διαστάσεις και κυρίως έναν υγρόψυκτο, δεκαεξαβάλβιδο κινητήρα 908cc και 113hp. Τo Ninja, όπως ονομαζόταν το GPz σε πολλές χώρες έφερε την Kawasaki ξανά στο προσκήνιο και θα παρέμενε δημοφιλές και μέσα στη δεκαετία του ’90 ξεπερνώντας σε διάρκεια τον υποτιθέμενο αντικαταστάτη του GPz 1000RX. Ακολούθησε το 1985 το GPz 600R μια μοτοσικλέτα με παρόμοια επιρροή χάρη στον εύστροφο υγρόψυκτο κινητήρα του η επιτυχία του οποίου προκάλεσε την άνοδο της κατηγορίας των μεσαίου κυβισμού supersport μοτοσικλετών. Η Kawasaki δεν δημιούργησε σημαντική μοτοσικλέτα στα 750cc, αν και το ZXR 750 του 1989 συνδύαζε την εντυπωσιακή αισθητική με την ανταγωνιστική τιμή και αρκετές επιδόσεις.

ZZ-R 1100

Η Kawasaki μπήκε στο 1990 σε μεγάλη φόρμα με την παρουσίαση του ZZ-R 1100. Ο 16βάλβιδος κινητήρας των 1.052cc βοηθούνταν από το νέο τότε σύστημα Ram air που συμπίεζε τον αέρα στο φιλτροκούτι όταν η ταχύτητα αυξανόταν, αυξάνοντας έτσι την ισχύ στα πρωτόγνωρα για την εποχή 145hp. Το ZZ-R ξεπερνούσε τα 280km/h ήταν αλεξίσφαιρο σύμφωνα με την παράδοση της Kawasaki, σταθερό και αρκετά άνετο για να αποτελέσει ένα εξαιρετικό sport touring. Το ZZ-R 1100 ανανεώθηκε με επιτυχία αρκετές φορές μέσα στη δεκαετία και θα οδηγούσε στα ZZ-R1200 και 1400 με ακόμη περισσότερη δύναμη και ταχύτητα.

kawasaki_models_3

ZX-12R

Η νέα χιλιετία είδε την Kawasaki να παρουσιάζει το πρωτοποριακό ZX-12R με το πλαίσιο μονοκόκ, και τον κινητήρα των 1.199cc με απόδοση 176hp που ήταν και η πρώτη μοτοσικλέτα που περιορίστηκε από την όριο ταχύτητα των 300km/hπου έβαλαν στον εθελοντικά στον εαυτό τους οι Ιάπωνες κατασκευαστές μοτοσικλέτας.

kawasaki_models_1

Σύγχρονο προφίλ

Η εταιρία κατασκεύασε και επιτυχημένα commuter, super sport μεσαίου κυβισμού όπως το γρήγορο και ευέλικτο ZX-6R αλλά και cruiser όπως το εμπνευσμένο από την Indian, VN 1500 Drifter με V2 κινητήρα. Η ιστορία της  εταιρίας έχει δώσει την έμπνευση και για ρετρό μοτοσικλέτες. Τα σε στυλ Ζ1 Zephyr 1100 και 750 ακολουθήθηκαν από το W 650, ένα ήπιας απόδοσης δικύλινδρο εν σειρά που όπως και το πιο πρόσφατο W 800 θύμιζε το παλιό W1 της δεκαετίας του ’60.

kawasaki_main_1

Το image της Kawasaki όμως είχε ξεφύγει πλέον, όπως αναγνώρισε στο λόγο του στην έκθεση του Μονάχου το 2002 ο πρόεδρος της εταιρίας Shinichi Morita όταν είπε παρουσιάζοντας τα μοντέλα του 2003: «Εμείς στην Kawasaki καταλαβαίνουμε ότι τα τελευταία χρόνια οι μοτοσικλέτες μας δεν ήταν αντίστοιχες με τις προσδοκίες των πελατών μας» και συμπλήρωσε ότι η Kawasaki «θα επαναπροσδιόριζε την φήμη της ως κατασκευαστής μοτοσικλετών υψηλών επιδόσεων».

Αφαλώς η παρουσίαση του επιθετικού γυμνού Z 1000 και του supersport ZX-6R σηματοδότησε την επσιτροφή της Kawasaki στην κατασκευή καινοτόμων μοτοσικλετών. Μια χρονιά αργότερα ήρθε και το ZX-10R, ένα φοβερό super sport 1000άρι που ό,τι του έλειπε σε τρόπους το κέρδιζε σε καθαρή ταχύτητα κι επιθετικότητα.

kawasaki_models_9

Τα επόμενα χρόνια και τα τρία μοντέλα ανανεώθηκαν αρκετές φορές και η γκάμα υποστηρίχτηκε από μοντέλα όπως το αρκετά δημοφιλές δικύλινδρο KawasakiVersys.

Στα 50ά της γενέθλιθα η γκάμα μοντέλων της Kawasaki είναι τόσο δυνατή όσο ήταν πάντα. Και η φήμη της εταιρίας για δυνατές επιδόσεις, αν και δεν φτάνει τις ένδοξες ημέρες των αρχών της δεκαετίας του ’70, έχει αποκατασταθεί χάρη στη βοήθεια του τελευταίου ZX-10R, τη πιο γρήγορη και πιο προχωρημένη γιαπωνέζικη superbike που έχει κατασκευαστεί. Για να δανειστώ ένα παλιό διαφημιστικό σλόγκαν φαίνεται ότι GoodTimesaresettoroll για πολλά χρόνια ακόμη.

«GreenMeanies»: Αγωνιστική ιστορία της Kawasaki

Η πρώτη αγωνιστική επιτυχία της Kawasaki σημειώθηκε το 1963 όταν ένα μονοκύλινδρο 125cc που ονομαζόταν Β8Μ και ήταν γνωστό ως «Red Tank» (κόκκινο ρεζερβουάρ) χάρη στο χαρακτηριστικό του χρώμα κυριάρχησε στο Ιαπωνικό πρωτάθλημα motocross. Τις περισσότερες αγωνιστικές επιτυχίες όμως η Kawasaki τις σημείωσε στους αγώνες δρόμου και από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 το χρώμα που συνδέθηκε σοβαρά με την μάρκα ήταν το πράσινο και κυρίως το ανοιχτό πράσινο (limegreen). Η πρώτη συμμετοχή της Kawasaki σε αγώνα Grand Prix ήταν στην κατηγορία 125cc στο Ιαπωνικό GP, η πρώτη μεγάλη επιτυχία όμως ήρθε τέσσερα χρόνια αργότερα όταν ο εργοστασιακής υποστήριξης Βρετανός αναβάτης, DaveSimmonds, κέρδισε το πρωτάθλημα των 125cc σε ένα δικύλινδρο δίχρονο αγωνιστικό με δισκοβαλβίδα. Η μία από τις οκτώ νίκες GP του DaveSimmonds εκείνη τη χρονιά ήταν και η πρώτη νίκη της Kawasaki σε αγώνα ΤΤ στο IsleofMan.

kawasaki_raving_14

Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 ο κόσμος είδε την άφιξη των «GreenMeanies» (κάτι σαν τα πράσινα κακά παιδιά) όπως έγιναν γνωστά τα δίχρονα τρικύλινδρα αγωνιστικά. Το Kawasaki Η1 500 ήταν η έκδοση δρόμου του αγωνιστικού H1R με το οποίο ο Νεοζηλανδός GingerMolloyπήρε μερικά εντυπωσιακά αποτελέσματα μεταξύ των οποίων ήταν η δεύτερη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 500cc το 1970. Ο DaveSimmonds που αργότερα σκοτώθηκε σε μια πυρκαγιά τροχόσπιτου, κέρδισε την πρώτη νίκη για την εταιρία στα 500cc στη Jarama της Ισπανίας τον επόμενο χρόνο.

Το KawasakiH2R 750 ήταν κι αυτό επιτυχημένο και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Ο YvonDuHamel κέρδισε μερικές μεγάλες νίκες στις ΗΠΑ στο 100hp δίχρονο τρικύλινδρο που ήταν γρήγορο αλλά δύσκολο στην οδήγηση. Ο MickGrantκέρδισε το 1975 το Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike και το Senior TT με το KawasakiKR 750 (την έκδοση superbike της ίδιας μοτοσικλέτας). Ο Αυστραλός άσσος GregHansford και ο Αμερικάνος GaryNixon κέρδισαν μερικές σημαντικές νίκες με το KawasakiKR 750

Το τετρακύλινδρο Z1 ήταν κι αυτό επιτυχημένο αγωνιστικά, καθώς κέρδισε τον αγώνα CastrolSix-hour(για μοτοσικλέτες παραγωγής) το 1973 και την ίδια χρονιά τον αγώνα 1000km στο LeMansκαι πήρε τις τρεις από τις πέντες πρώτες θέσεις στις 24 ώρες του BoldOr. Η προσπάθεια της Kawasaki στους αγώνες endurance είχε επικεφαλής τη γαλλοελβετική συνεργασία των GeorgesGodier και AlainGenoud που κέρδισαν πλήθος από αγώνες το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1975.

Η καλύτερη εποχή για την Kawasaki στα GP ξεκίνησε το 1978 όταν ο KorkBallington κέρδισε δύο παγκόσμιους τίτλους σε KR 250 και KR 350 και ύστερα επανέλαβε το κατόρθωμα και την επόμενη χρονιά. Τον Νοτιοαφρικάνο διαδέχτηκε ο  Γερμανός άσσος AntonMangπου πήρε τον τίτλο του 1980 με το KR 250, κέρδισε και τις δύο κατηγορίες την επόμενη χρονιά και κατόπιν κέρδισε το πρωτάθλημα των 350cc το 1982 με οκτώ νίκες για το όμορφα κατασκευασμένο δίχρονο δικύλινδρο.

kawasaki_raving_11

Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 η Kawasaki παρουσίασε το KR 500, δίχρονο, τετρακύλινδρο με τους κυλίνδρους σε διάταξη τετραγώνου (square four) ο κινητήρας του οποίου ήταν ουσιαστικά δύο κινητήρας KR 250 ο ένας δίπλα στον άλλο. Το KR 500 είχε επίσης έναν πρωτοποριακό μονοκόκ αλουμινένιο πλαίσιο. Ο KorkBallington κέρδισε βάθρα σε αγώνες GP με το KR και κέρδισε το Βρετανικό Πρωτάθλημα το 1982, αλλά η μοτοσικλέτα δεν ήταν ποτέ πραγματικά ανταγωνιστική σε επίπεδο Grand Prix.

H Kawasaki εγκατέλειψε τους δίχρονους κινητήρες για να επικεντρωθεί στους τετράχρονους που θα έφερναν αρκετές επιτυχίες όπως το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Endurance με τους RaymondRoche και JeanLafond το 1981 και που ακμολουθήθηκε από την νίκη των JacquesCornu και Jean-ClaudeChemarin σε ένα παρόμοιο KawasakiZ 1000 το 1982. Η εργοστασιακή ομάδα θα κυριαρχούσε στους αγώνες endurance τη δεκαετία του ’90 παίρνοντας πέντε πρωταθλήματα σε έξι χρόνια ανάμεσα στο 1991 και το 1996 με τα ZXR-7 και  ZXR750R.

Ανάμεσα στις πιο διάσημες αγωνιστικές επιτυχίες της Kawasaki ήταν ο τίτλος AMASuperbikeτου EddieLawson το 1981 και 1982 σε ένα ανοιχτό πράσινο, χωρίς φέρινγκ KawasakiZ 1000 με πάνω από 150hp. Οι νίκες του EddieLawson που ακολούθησε το νταμπλ του RegPridmore το 1977 και 1978 οδήγησε στην κατασκευή μιας replica δρόμου, του KawasakiZ 1000R. Ο WayneRainey κέρδισε το πρωτάθλημα AMA με ένα αερόψυκτο KawasakiGPz750 το 1983 πριν ακολουθήσει τον EddieLawson στα GP. Ο DougChandler κέρδισε τρεις τίτλους AMA και ο RobMuzzy βελτίωνε 750άρια Kawasaki τη δεκαετία του ’90.

kawasaki_raving_8

Η Kawasaki είχε μικρότερη επιτυχία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbikes παρά τις νίκες που πήραν εργοστασιακοί αναβάτες όπως οι RobPhillis, AaronSlight και AnthonyGobert. Η κορυφαία στιγμή ήρθε όταν ο ScottRussell που κέρδισε το πρωτάθλημα AMASuperbike το 1992, κατάφερε να κερδίσει και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1993 με ένα KawasakiZX-7R. Ο Τεξανός πήρε και πέντε νίκες Daytona 200. Η επόμενη κορυφαία στιγμή από τότε ήταν ο τίτλος του ΑυστραλούAndrewPittστο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport το 2001 σε ένα KawasakiZX-6R.

Τα MotoGP αποδείχτηκαν δύσκολη κατηγορία για την Kawasaki η προσπάθεια της οποίας ήταν μικρού προϋπολογισμού, είχε διάρκεια από το 2002 έως το 2008 και δεν έφερε καμία νίκη παρά μόνο τέσσερις τερματισμούς στο βάθρο και με καλύτερη κατάταξη τη 10η θέση (του ShinyaNakano, το 2004 και το 2005). Η προσπάθεια της εταιρίας στο WSBK έχει χάσει την έντασή της τα τελευταία χρόνια. Αυτή τη χρονιά όμως το KawasakiZX-10R δείχνει πολύ πιο ανταγωνιστικό και το εργοστάσιο έχει αυξήσει την προσπάθειά του με μια ομάδα τριών αναβατών, των ChrisVermeulen, Joan Lascorz και Tom Syke. Αν η Team Green μπορεί να γράψει κι άλλες σελίδες δόξας μένει να το δούμε.

 Επισκευθείτε το δικτυακό τόπο της KAWASAKI για περισσότερες λεπτομέρειες